Stonehenge to prehistoryczna budowla megalityczna znajdująca się w południowej Anglii, w hrabstwie Wiltshire, około 13 km na północ od miasta Salisbury.

Jest to tzw. kromlech, czyli kamienny krąg złożony z ustawionych pionowo głazów (menhirów), często przykrytych poziomymi blokami. Tego typu konstrukcje były charakterystyczne dla kultur neolitycznych i epoki brązu.

Budowla powstawała etapami między około 3000 a 1500 rokiem p.n.e.
Ma ona średnicę około 33 metrów, a największe kamienie (tzw. sarseny) osiągają wysokość nawet 7–9 metrów i ważą do 40–50 ton. W centralnej części znajdują się charakterystyczne konstrukcje zwane trylitami (dwa pionowe kamienie przykryte jednym poziomym).

Stonehenge było badane przez wielu archeologów i naukowców, m.in. przez:

William Stukeley – jeden z pierwszych badaczy w XVIII wieku
Richard Atkinson – prowadził ważne wykopaliska w XX wieku
Mike Parker Pearson – współczesne badania nad funkcją kompleksu

Przypuszcza się, że Stonehenge pełniło funkcje religijne, ceremonialne oraz astronomiczne. Układ kamieni jest powiązany ze wschodem i zachodem słońca podczas przesileń letniego i zimowego, co wskazuje, że mogło służyć jako prymitywne obserwatorium.

Do dziś nie ma jednej pewnej teorii wyjaśniającej jego przeznaczenie, dlatego Stonehenge pozostaje jedną z największych zagadek archeologii oraz ważnym symbolem dziedzictwa kulturowego Europy.