Camera obscura (z łac. „ciemna komnata”) to proste urządzenie optyczne, które pozwala zobaczyć obraz świata zewnętrznego na ścianie lub ekranie w zaciemnionym pomieszczeniu albo pudełku.

Jak działa camera obscura?

Zasada opiera się na prostoliniowym rozchodzeniu się światła.

Światło odbija się od przedmiotów na zewnątrz.

Promienie przechodzą przez mały otwór.

Każdy punkt obiektu przechodzi przez otwór pod innym kątem.

Na tylnej ścianie powstaje odwrócony obraz (góra–dół i lewo–prawo). Obraz jest odwrócony, bo promienie z górnej części obiektu trafiają na dół ekranu, a z dolnej – na górę.

W Polsce camera obscura używał m.in Bernardo Belotto zwany Canaletto. Ten nadworny malarz króla Stanisława Augusta Poniatowskiego tworzył widoki Warszawy.